FilmYar
گم؟شده
و خب، ساحره‌کوچولوهای عزیز،
خونه‌مون رو از انرژی‌های سنگین پاک کردیم
با پالو سانتو.
برای همین کار می‌تونین از ارس هم استفاده کنین،
که راستش درخت مقدس مردم ماست
و چیزی که نیاکانمون همیشه ازش استفاده می‌کردن
برای دور کردن ارواح خبیثه.
اگه به هر دلیلی دود کردن توی خونه بهتون حس خوبی نمی‌ده،
کافیه یه شاخه ارس
بذارین توی گلدون.
یه نکته‌ی جالب! ارس نماد پشتکار هم هست،
پس می‌تونین ازش انرژی بگیرین،
مثلاً وقتی روی پروژه‌های مختلف کار می‌کنین.
ضمناً ارس از سال ۲۰۰۶ دیگه حفاظت‌شده نیست، پس
با احترام و سپاس
می‌شه به اندازه برای کارهای جادویی جمعش کرد.
حق همه رو یادتون باشه.
خب، تا دفعه‌ی بعد ساحره‌کوچولوها.
همیشه با عشق.
‏۱۰٬۰۰۰ دنبال‌کننده.
فکرشو بکن، مامان.
کامنت‌ها رو بخون.
‏«چقدر الهام‌بخشی، خودت نمی‌دونی.»
‏«همین الان آسِ جام‌ها اومد. آماده‌ی عشقم.»
‏«لولو ساحره، هاله‌ات چه روشنه.»
‏«چقدر نیروبخش، ممنون.»
‏«تحسینت می‌کنم و شجاعتت رو که از این چیزها حرف می‌زنی.»
‏«دنیا به تو و جادوت نیاز داره،
هیچ‌وقت وایسا نه. بوس بوس.»
‏«تو ساحره‌ی واقعی نیستی، برو تحقیق کن.»
‏«تو خودِ جادویی.»
بس کن دیگه.
من خودِ جادوام...
فردا که موهاتو کوتاه می‌کنیم،
اون ابروها رو هم از هم جدا کنیم؟
از زیر اینا خوب می‌بینم.
منم می‌بینم، اونم با دوتا روی هم.
من هیچ‌وقت بدون اونا ندیدمت.
هیچ‌کس دیگه هم ندیده.
احتمالاً نبینه هم.
یالا، بیا بیرون دیگه!
جدیه اصلاً...
باشه، باشه!
می‌شه یه لحظه گوش کنین؟
امروز یه دلیل برای جشن داریم.
ساحره‌ی شبکه‌های اجتماعی خودمون، لولو، به یه نقطه‌عطف مهم رسیده!
چندتا بود؟
3.000. 5.000. 7.000?
‏۱۰٬۰۰۰ دنبال‌کننده!
چه حسی داری؟
راستش،
لولو، بگو ببینیم
واقعاً از کجا شروع شد؟
مرسی، هاری.
می‌دونی که
همیشه به جادوگری و ساحره‌ی درونم علاقه داشتم.
پیوند با طبیعت و شناختن سرشت اولیه‌ام.
شهود، رؤیاها.
شکل‌های مختلف فال‌گیری.
همه‌ی اینا یه‌جورهایی تابوئن.
هنوز چیزی نیست که سر میز قهوه ازش حرف بزنن،
ولی به لطف کانالم، دارن عادی‌تر می‌شن.
عادی‌تر می‌شن؟
کانالت که خیلی تجاری به‌نظر می‌رسه.
توی حوزه‌های عرفانی همکار دارم.
خودشون می‌خوان با من کار کنن.
بعد صادقانه توضیح می‌دم
محصولاتشون چطورن و
واقعاً برای شناخت جادوگری خودت به درد می‌خورن یا نه.
بالاخره منم اخلاق دارم.
داری سرگرمیت رو با شغل من مقایسه می‌کنی؟
سرگرمی؟
این شغل منه!
شش سال دانشگاه
در برابر یه دوره‌ی کتابیِ یک‌ماهه توی مدرسه‌ی جادوگری؟
خب، این بحث تمومه،
چندین بار کردیمش و آخرش همیشه یکیه.
صد به صفر!
این چیه؟
توی لایو بعدیم معرفیش می‌کنم.
این یه آونگه.
جواب «آره» و «نه» می‌ده.
برای پیدا کردن چیزهای گم‌شده هم خوبه.
خیلی به‌دردبخوره.
هی، اینا رو که می‌شناسیم.
لولو، برامون تعبیر کن، برای امشب.
‏- آره، من هستم! ‏- آفرین مینی.
نه، من نیستم.
تو هیچ‌وقت نمیای.
کسی رو نمی‌شه مجبور کرد.
همه شرکت می‌کنن. کاله هم.
البته، شاید یه مدرکی هم گیرمون بیاد.
حق با مینیه. تو حداقل...
اون کارت‌های اروپاییِ مزخرف.
حرف می‌زنن.
من به چیزهای دیگه‌ای اعتقاد دارم.
اینم کاله، یه ناسیونالیست قدیمی.
راسیونالیست.
خلاصه یه مفت‌خور،
که قبول کرده از پشت پرده‌ی آینده یه نگاهی بندازه.
کی‌تی...
کی‌تی، کی‌تی، کی‌تی!
بس کنین!
درباره‌ی اَمی براتون گفتم،
که تمام بچگیم رو باهاش گذروندم.
تو تیروانتو، همون حوالی.
یادمه چهارسالم بود.
تابستون رو اونجا با اَمی بودم.
داشتیم می‌رفتیم غذا بخوریم
که یهو یه صدای وحشتناک از پنجره اومد.
اَمی ازم پرسید
می‌دونم چی بود؟
فکر کردم پرنده بوده.
رنگ اَمی کاملاً پرید.
بغلم کرد و گفت:
‏«عزیزم، حالا تا ابد با هم می‌مونیم.»
‏«تو هیچ‌جا نمی‌ری.»
همون روز شنیدم که
پدر و مادرم تو تصادف مردن.
اَمی برام مثل مادره.
واسه همین از این فال‌ها می‌ترسم.
هیچ‌وقت بهم نگفته بودی.
موضوع سختیه برام.
کی می‌تونم اَمی رو ببینم؟
دلت می‌خواد؟
مگه اَمی ساحره نیست؟
اوهوم. حرفشو زده.
درباره‌ی من؟ دنبال‌کننده‌مه؟
اَمی یه‌کم خُل و دیوونه‌ست.
چقدر خوب می‌شد یه ساحره‌ی واقعی توی کانالم داشته باشم.
‏- همه‌چی یادم می‌داد. ‏- کی‌تی، درمانگرم می‌گه
باید با ترس‌هات روبه‌رو بشی.
‏- هاری، بس کن. ‏- شنیدی؟ بس کن!
عالی.
کارت مرگ همیشه معنی مرگ نمی‌ده.
داستان تموم نشده. این...
یه نقطه‌عطف در مسیر تغییر و رشده.
باید برم.
می‌تونم باهات بیام؟
اگه باهات بیام یا
‏- تاکسی بگیرم؟ ‏- نه، می‌رم.
باشه، فردا می‌بینمت.
هاری!
چرا اصلاً جوّ رو نمی‌فهمی؟
تشویقش کردی از چیزهایی حرف بزنه
که نمی‌خواست بگه.
هنوز قراره جایی بریم؟
ممنون.
خوشحالم بدون وقت قبلی قبولم کردی.
امشب مهمونی شرکت داریم.
خب، مردها راحت و سریع‌ان.
تازه، مشتری اول امروزم نیومد.
امشب با من میای مهمونی؟
من؟ چرا؟
هنوز کسی رو ندارم
و تو دوست‌داشتنی به‌نظر می‌رسی.
فکر نکنم.
سی‌وپنج یورو.
باشه.
مرسی.
کجایی؟
این آونگ رو قویاً پیشنهاد می‌کنم.
و راستی، این آخر هفته
با کد «لولوویچ» بیست درصد تخفیف روی همه‌ی سفارش‌ها.
و حالا، یه نکته‌ی جالب!
ساحره‌ها بچه نمی‌خورن.
کلی کامنت و پیام گرفتم که
آیا من بچه می‌خورم
و جواب کوتاهش اینه که نه.
سلام کی‌تی! خوشحالم اینجایی.
این یه افسانه‌ی شهریه که...
‏«تو مندلی می‌بینمت.»
‏...شروع شده چون...
‏«تو مندلی می‌بینمت.»
چون آدم‌ها خیلی جور مختلفن و...
‏«تو مندلی می‌بینمت.»
فوق‌العاده.
این موضوعیه که یه ویدیوی جدا توی یوتیوب براش می‌سازم،
پس اگه سؤال یا نظری دارین،
پایین بنویسین.
فوق‌العاده.
خداحافظ ساحره‌کوچولوهای عزیز. تا دفعه‌ی بعد.
همیشه با عشق.
‏- ببخشید. ‏- مرد کت‌وشلواری.
مرد زیبا.
به هرچی می‌خواستی رسیدی.
جدی...
میزان برات معنا داره.
برات ثروت آورده.
پدر و مادرت بهت افتخار می‌کنن.
به تو ربطی نداره.
خوشبختی؟
خیلی وقته کسی ازم نپرسیده.
دلت می‌خواد باشی؟
— ماي موويیز —
باید جرئت کنی به سمت چیزی بری
که تو رو، همون‌طور که هستی، صدا می‌زنه.
پیوندی که در راهه باید بر آزادی بنا بشه.
وگرنه برکت علیه خودش برمی‌گرده.
پیوندی که در راهه؟
با کی؟
چیزی می‌بینی؟
چی می‌بینی؟
گاهی بیشتر از توانش از خودش مایه می‌ذاره.
برای تو خوبه، ولی...
هیچی نمی‌فهمم.
بیست یورو بهت دادم.
هی، یاروینن! چه خبر؟
سلام، چطوری داداش؟
مزاحم شدم؟
چیزی نبود.
آهای کت‌وشلواری! بهتره شجاع باشی!
یکی باید کمکشون کنه.
بهش دادم...
ببخشید، باید جواب بدم.
مشکلی نیست.
فکر کنم کی‌تی جواب پیام‌های تو رو هم نداده؟
ولی اومد توی لایو من
و مدام یه چیز رو تکرار می‌کرد.
من می‌گم
یه ارتباط تله‌پاتی داشتیم
و ازم کمک خواست.
توی لایو ازت کمک خواست؟
واو.
آره، دقیقاً.
واسه همین اومدیم اینجا؟
امروز سالن نیومد و هیچی هم نگفت.
اگه واقعاً جای نگرانی هست،
به پلیس زنگ بزنیم.
چی؟
نه.
پلیس فعلاً هیچ کاری نمی‌کنه.
واسه همین می‌ریم خونه‌ی کی‌تی،
تا بتونیم وارد میدان انرژی‌اش بشیم،
کلید یدکش رو داری؟
آره، کلید یدک دارم.
شاید یه نگاهی بندازیم،
حالا که اینجاییم.
دیوونگیه.
اینا لیوان‌های دیشب خودمونن.
یعنی ممکنه
‏- دیشب اصلاً اینجا نبوده؟ ‏- اوهوم.
چرا نمی‌تونیم باهاش تماس بگیریم؟
دور این میز جمع بشیم.
مینی، می‌شه اون لیوان رو بذاری کنار؟
هاری، کتاب‌ها رو بذار زمین.
ضبطش کنم؟
دنبال‌کننده‌هات باید باشن.
داریم وارد یه لحظه‌ی مقدس می‌شیم.
از همه‌ی راهنماهای روحی‌مون می‌خوایم
مراقب این فضا باشن،
تا در انرژی نور و عشق باشیم،
و همه‌ی پیام‌ها پاک برسن،
از سرچشمه‌ای خوب، نه از سمت تاریکی.
کی‌تی، منم مینی.
نگرانتم. دلم برات تنگ شده.
آروم باش.
بیاین ارتباط برقرار کنیم.
نفس بکش.
یه خاطره پیدا کن.
لحظه‌ای که با کی‌تی مهم بوده.
روی همون خاطره تمرکز کنیم.
چرا می‌خوای ساحره‌ی مجازی بشی؟
خب، می‌خوام
ارزش‌ها و سبک زندگی پاگان رو
به چشم عموم مردم بیارم.
یعنی کریستال و رؤیاگیر؟
اونا فقط طعمه‌ان.
چرا می‌خوای ساحره‌ی مجازی بشی؟
چون باور دارم
از راه محتوای من آدم‌ها جرئت می‌کنن خودشون رو رو کنن.
چرا می‌خوای ساحره‌ی مجازی بشی؟
چرا یهو این‌قدر کنجکاو شدی؟
تو چرا ساحره‌ی مجازی شدی؟
چون عاشقشم
وقتی توی کامنت‌ها تعریفم رو می‌کنن.
به هرچی می‌گم اعتقاد دارم.
خب؟
جادوگری.
یعنی چی؟
آیین‌ها، فال‌گیری،
رفتن راه خودت.
یعنی نه گرفتن آموزه‌های پدربزرگ و مادربزرگت،
نه پروردن پیوند با طبیعت یا گوش دادن به شهودت.
دنبال‌کننده‌ها بیشتر دنبال زرق و برقن.
ولی من ساحره‌ی واقعی می‌شم.
تو ساحره‌ای؟
من که چشمام سبز هم نیست.
زن، نیروت کجاست؟
فکر کن!
من آدم معنوی‌ای هستم.
مادرم هم بود.
زیاد با جنِ توی بطری می‌پرید.
و نتونستم نجاتش بدم.
هر کاری می‌کردم.
هر کاری می‌کنم.
هنوزم.
کی‌تی،
یه نشونه بهمون بده.
چیزی که نشه نادیده گرفت.
اون چی بود؟
کی‌تی!
بس کن دیگه.
در بازه.
تو دیوونه‌ای.
من؟
دماغتو پاک کن.
می‌ترسم!
بریم.
کی‌تی...
توی میدان انرژی من بمونین.
ممنون.
خواهش می‌کنم.
واو.
فکر کنم دقیقاً توی این دنیا نبودیم.
بریم یه قهوه‌ای چیزی بخوریم؟
الان نمی‌خوام تنها باشم.
آره، بریم.
فکر کنم برم خونه.
شیفت صبح.
مطمئنی؟
اوهوم.
خودتو به زمین وصل کن.
یه چیز سنگین بخور.
همین الان یه چیز فراطبیعی تجربه کردی.
نمی‌خوام دربارش حرف بزنم.
امیدوارم زود از کی‌تی خبری بشه.
بهره‌کش‌ها جاشون توی کمپوسته!
جاشون همون‌جاست.
تنوع طبیعی در خطره.
یعنی
هستی خود ما هم تهدید می‌شه.
اگه آدم‌ها همین‌جور بی‌پروا ادامه بدن،
همه‌چی رو از دست می‌دیم.
غذا، دارو، جایی برای زندگی.
به هماهنگی بیشتری نیاز داریم.
انسان و طبیعت!
تاپیو، مؤثرتر نبود
بریم سر یه منطقه‌ی قطع درخت؟
همین‌طوری هم اثر می‌ذاریم.
تاپیو، از کمپوست گفتی.
نه؟
چیزی هست که پرش کنه.
ناتورا پریموس.
هی! هی!
هی! این افتاد ازت.
این آشغاله.
می‌شه ببریش سطل آشغال؟
نه.
اینجا هانسل و گرتله مگه؟
شاید.
می‌شه اینو ببری سطل آشغال؟
هرکی سرش به کار خودش.
حفاظت از طبیعت کار منه.
و تو.
فکر کردی این آشغال همین‌جوری تجزیه می‌شه؟
برام مهم نیست.
لعنتی...
هی!
این باید بره سطل آشغال!
ناتورا پریموس! ناتورا پریموس!
هی! هی!
واقعاً می‌زدی؟
واقعاً یه مرد همجنس‌گرا رو می‌زدی؟!
این وایرال می‌شه.
واقعیت اینه که دری به دنیای ارواح باز کردیم
وقتی اون جلسه رو گرفتیم.
واقعیت؟
آها، این واقعیته؟
واقعیت باورپذیرتر اینه که عایق‌بندی
اون آپارتمان آزبسته
و یه‌جور توهم جمعی بهمون دست داد.
آزبست توهم نمی‌آره.
جلسه هم نمی‌آره.
کی‌تی رو صدا کردیم و اون بهمون رؤیا داد.
چرا پیام نداد؟
دیگه هیچ‌وقت خوابم نمی‌بره.
بس کن.
نکنه به خلسه رفتیم؟
چی؟
ساحره‌ها و شمن‌های کهن فنلاندی
به حالت خلسه می‌رفتن.
به جهان زیرین سفر می‌کردن تا از ارواح مردگان راهنمایی بگیرن.
اونایی که نیروی واقعی می‌گرفتن
می‌تونستن روح آدم‌ها رو از اونجا پس بیارن.
یا تکه‌هایی از روح رو.
اون یه دستور بود.
یه نشونه، یا
‏- هشداری ناشناخته. ‏- نشونه؟
این کابوسه یا چی؟
‏- تکه‌های روح آدم‌ها؟ ‏- آره.
وقتی آدم آسیب روحی می‌بینه،
تکه‌هایی از روحش جدا می‌شه.
باید دوباره به هم دوخته بشن،
وگرنه آدم می‌میره.
روان‌پزشک‌ها همینو می‌کنن.
اونجا هیچ اتفاقی نیفتاد.
چراغ راه‌پله خاموش بود
و توی تاریکی تلوتلو خوردیم.
چرا این‌قدر کفری می‌شی؟
هیچی اونجا نشد که اعصابمو خرد کنه.
اعصابم خرد نیست.
هاری دردسر پیدا کرده.
‏«نزدیک بود کتکم بزنن.»
‏«خوبی؟»
‏«انگار گوشت خوردن جرمش از لکه انداختن روی شیشه بیشتره.»
‏«می‌خوای حرف بزنیم؟»
نمی‌خواد.
واقعاً من همچین عجیب‌الخلقه‌ای زاییدم؟
صبح بخیر!
— ماي موويیز —
توی مندلی هم لازم نیست خوش‌تیپ باشی.
وکیل مدافع، آقای یاروینن، بفرمایید.
الینا، روایت خودت رو از ماجرا بگو
پیش از اینکه به همسرتان چاقو بزنید.
به جانی قول داده بودم
که وقتی از سر کار می‌آید غذا آماده باشد.
غذای موردعلاقه‌اش را می‌پختم، فیله‌ی سوف.
جانی خودش آن‌ها را در ماهیگیری با بچه‌ها گرفته بود.
با خوشحالی پختمشان.
همیشه وقتی چنین چیزی به خانه می‌آورد حس امنیت داشتم.
لطفاً بروید سر اصل مطلب.
آرام باش، الینا.
اشکالی ندارد.
فقط بگو چه شد.
فقط نصفشان را پخته بودم.
جانی کمی زود آمد خانه.
خیلی سرخورده شد.
بالاخره با دست خودش گرفته بودشان.
باید می‌پختمشان.
دادستان سالو.
می‌توانید سوف را توصیف کنید؟
راه‌راه. قرمز.
بزرگ‌تر از معمول.
و فقط قرار بود بپزیدشان؟
بله.
اما نپختید؟
انگار داشتند به من لبخند می‌زدند.
و در آن لحظه داشتید این سوف‌ها را می‌پختید؟
ختم دفاع.
آقای یاروینن، وکیل مدافع. چیزی برای افزودن دارید؟
بفرمایید.
و وقتی همسرتان به خانه آمد
با شما پرخاشگرانه رفتار کرد؟
جانی قبلاً هم به من حمله کرده.
قبلاً هم حمله کرده...
می‌توانید بگویید کجا؟
در مندلی اتفاق افتاد.
ببخشید، کجا؟
کلبه‌مان.
در مسکلا.
بله.
ببخشید...
می‌شود کمی تنفس بدهید؟
ده دقیقه تنفس.
ممنون.
‏- سلام. ‏- سلام
هی، اینجا همه‌چی عادی بوده؟
آره. چطور؟
چیز مشکوکی پیدا نشده؟
پیدا؟
چیزی جایی قایم شده باشه؟
یا همچین چیزی.
دریافت شد.
ببخشید، باید برم.
مشکلی نیست.
اقامتگاه رادالا، هاری هستم.
چطور کمکتون کنم؟
می‌شه رزرو آهتیاینن رو چک کنین؟
حتماً.
بله، همه‌چی مرتبه.
الو؟
بله.
رزرو مرتبه.
خوش آمدید.
هی، برات نامه اومده.
‏«درود از مندلی»
ساحره‌کوچولوهای عزیز.
عالیه، چقدر زیادین و...
الان ازتون کمک می‌خوام.
برام نور و نیرو بفرستین.
دوست عزیزم در دسترس نیست.
جسماً.
چون من ساحره‌ام،
دیروز توی یه جلسه تونستم باهاش ارتباط بگیرم.
ازتون می‌خوام همه
به یه فرکانس وصل بشیم.
حواسمون رو باز می‌کنیم و راهی می‌گشاییم
تا بتونه راه خونه رو پیدا کنه.
راه عشق، از مندلی.
اینا چی‌ان؟!
ابزار جادوگری.
داریم خرد مردمان قدیم رو
به روزگار تو می‌آریم.
تا در زندگی روزمره متجلی بشه.
آره، گفتم همزمان اینا رو هم راه بندازیم.
به هیچ‌کدوم اینا نیاز نداری
تا وقتی نیروی واقعی‌ات رو پیدا نکردی.
چرا این کارو کردی؟
هنوز فکرت پیش زرق و برقه؟
واقعاً اینو می‌خوای؟
می‌خوام، ولی دنبال‌کننده‌هام...
دنبال‌کننده‌هات؟
تو این لحظه به اونا فکر می‌کنی؟
باید از هر جهنم و جنونی بگذری
که سر راهت گذاشتن.
تا وقتی که دیگه برات مهم نباشه
مردم درباره‌ات چی فکر می‌کنن.
بعدش چی؟
تازه اون‌وقت آماده‌ای که به جادوگری راه پیدا کنی.
می‌خوام کمک کنم.
می‌خوام به جادوگری راه پیدا کنم.
ولی یاد هم می‌گیرم
ورد جادو بخونم.
یاد می‌گیری که برات مهم نباشه
بقیه چی فکر می‌کنن.
و همون‌جوری زندگی کنی که برات درسته.
جادوی آدم‌های امروزی همینه.
یاد می‌گیری هر حرکتت رو مهار کنی تا
واقعاً اتفاق‌ها شروع بشن.
و اگه اون‌وقت هنوز دنبال‌کننده‌ها برات مهم باشن،
خودشون پیدات می‌کنن.
واکی باهات کار می‌کنه.
‏- واکی چیه؟ ‏- تو از انرژی حرف می‌زنی.
من از نیروی واکی می‌گم.
همه‌جا هست!
نیرومندترینش واکیِ فرج است.
شور فرج سرسخت است.
تنها یک هفته خون می‌ریزد.
خون می‌ریزد، اما زن نمی‌میرد.
دروازه‌ی نیروی مقدس آفرینش.
به جوانی و زندگی نو.
همسری را که در مرداب افتاد برکت می‌دهد.
ایمان دوربینان را نفرین می‌کند.
کُس خود را تنها به برگزیدگان بنما،
از این نیرو سوءاستفاده مکن.
چه کوفتیه؟
اکانتت گزارش شده.
سلام! سلام!
یه فال تاروت سریع می‌خواین؟
می‌شه یه نگاهی پشت پرده‌ی آینده بندازیم،
انرژی‌های امروز رو ببینیم.
نه ممنون.
قبلاً هر روز از کارت‌ها راهنمایی می‌گرفتم.
فکر نکنم هیچ‌جوری باهام حرف زده باشن.
هوم. برای چه چیزهایی راهنمایی می‌خواستی؟
چیزهای ساده.
دوست‌پسرم واقعاً دوستم داره؟
برای کار اقدام کنم؟
آره. باشه.
تو چی؟
راستش منم فال می‌گیرم،
کتابچه‌ی راهنماش رو دارم.
تا حالا فکر کردی شاید کسی
که باتجربه‌تره برات فال بگیره؟
نه، من اون کتابچه رو دارم.
‏- همیشه خودم می‌گیرم... ‏- بیا سمی.
اون ساحره‌ی واقعی نیست.
لال شدم.
همه‌چی خوبه؟
آره.
راستش، هیچی خوب نیست.
نه بابا، نوستراداموس!
یکی اکانتمو گزارش کرده،
سریع دنبال‌کننده از دست می‌دم.
به آنگلما و مکلا زنگ بزنم.
برای همچین چیزی به شرکت حسابداری زنگ می‌زنی؟
فقط شرکت حسابداری نیست.
تو همه‌چی کمکم می‌کنن.
از ساحره‌ی مجازی شدی یه آدم معمولی.
کارمو از دست دادم.
باید یه کار بی‌سابقه بکنم.
بشم... یه ساحره‌ی واقعی.
لولو.
تا حالا دروغ گفتی؟
یعنی، کِی با اون کارت‌ها
کلک می‌زنی؟
با کارت‌های تاروت کلک نمی‌زنم.
از راهشون اطلاعات و بینش می‌گیرم.
کارت مرگ رو برای کی‌تی خودم از دسته انتخاب کردم.
چی؟ چرا؟
هاری، چرا؟
کارت‌های تاروت بازیچه‌ی احمق‌ها نیستن.
روشی قرن‌هاست برای تعبیر آینده.
کی‌تی از مرگ فرار کرد.
به مندلی!
به من هم همین مکان رو گفتن.
منم همین‌طور.
ممکنه خونه‌ی اَمی باشه؟
یا اسم مزرعه یا همچین چیزی؟
کی‌تی گفت اَمی خُل شده یا همچین چیزی.
ممکنه خطرناک باشه؟
فکر نکنم به کی‌تی آسیب بزنه، نه؟
حدس می‌زنم.
با ون من بریم.
به تیروانتو.
کرم‌پودرم رو پیدا نمی‌کنم.
کی‌تی موقعیت فرستاد.
خوبه.
پس حالش خوبه.
هی!
وای!
اولین سفر خارجیم.
این کله‌پوک‌ها رو ببین.
پنج تا آدم این‌جوری تو برلین همدیگه رو می‌بینن.
تنهایی به هم وصلمون کرد،
کی‌تی همیشه اینو می‌گفت.
سفر جایزه‌م بود،
بعد از تموم شدن پایان‌نامه و فارغ‌التحصیلی.
یادمونه.
شش ماه پرستار بچه بودم.
یه هفته قبل از برگشتن به خونه
یه جایی حوالی کرویتسبرگ می‌چرخیدم و فکر می‌کردم
حالا چیکار کنم.
اونجا بود.
دسته‌ی تاروت توی ویترین کتاب‌فروشی.
مگه تو همون سفر با کاله سر و سرّی نداشتی؟
مگه همه با کاله سر و سرّی نداشتن،
جز من.
چرا جوری از من حرف می‌زنین انگار اینجا نیستم؟
کی‌تیه که گم شده.
داریم می‌ریم پیش کی‌تی.
می‌تونستیم زوج خوبی باشیم
اگه سراغ جادوگری نمی‌رفتی.
راستش...
مرد ایده‌آل من یه آلفای واقعیه.
کسی که برای زنش
شکاری بیاره که با دست خالی گرفته.
خودش مثل یه حیوون.
بااین‌حال حس می‌کنم شعله‌های دوقلوی همیم.
یه‌کم عجیبه
که گوشت می‌خوری، با اینکه کاملاً هیپی‌ای، لولو.
عجیب؟
همه‌مون فقط بخشی از زنجیره‌ی غذاییم.
یه نکته‌ی جالب!
چیزی که می‌خوری قراره قوی‌ترت کنه.
بعد خودت انتخاب می‌کنی
چه جور انرژی‌ای که هم‌زمان...
هی، اونجا پمپ بنزینه.
کرم‌پودر لازم دارم.
باک رو پر کنیم؟
‏- عجب آدم زشتی بود. ‏- هی.
هی.
مشاهده بود.
به دل نگیر.
انگار پیری و زشتی همیشه با هم نمیان.
پیری و خرد هم همین‌طور.
اصلاً از چی حرف می‌زنیم؟
چرت محض.
بعد کم‌کم
آروم‌آروم می‌زنه به سرت.
خوب می‌شد
اگه برای کار عمرم جانشینی پیدا می‌کردم، ولی
دنبال مشتری‌های پمپ بنزین که نمی‌دوم.
نازل بنزین دستم، هوی!
یه جایی
بهتره دست بکشی.
چرا جواب نمی‌دی؟
عشق من،
بریم خونه دیگه؟
الان خونه‌ی خودمو دارم.
تو هیچی نداری.
آخ، چقدر درمونده‌ای
حالا که کی‌تی نیست کمکت کنه.
وقتی یه تیکه خمیر شل مثل تو می‌بینم،
‏- دلم می‌خواد... ‏- هیچ‌چیت واقعی نیست.
ولی بازم به حرفم گوش می‌دی.
به حرفت گوش نمی‌دم.
چون فقط منم که حاضرم دوستت داشته باشم.
‏- باید برم دستشویی. ‏- همیشه باید بری.
‏- من که ترکت کردم. ‏- ولی من هیچ‌وقت نرفتم.
کی‌تی رفت.
و به‌زودی بقیه هم می‌رن.
فقط منم که می‌مونم.
همیشه با تو!
مینی!
بریم! پوکه اونجا بود!
اونجا هیچ‌کس نبود!
بیست ساله کسی اینجا نیومده.
‏- جدی؟ ‏- نه.
نه بعد از اینکه
یه زوج با ماشین رفتن تو اون دیوار.
خب، تا مندلی چقدر راهه؟
راننده‌ی اون ماشین داغون می‌تونست بگه، ولی
اگه همین حالا راه بیفتی،
تا غروب می‌رسی.
ممنون.
ما یه طرفیم.
جدی؟
موفق باشی.
بیست ساله هیچی نشده
حالا این‌همه رفت‌وآمد.
باک رو پر کنیم؟
پوکه زندانه.
چیزهای وحشتناکی گفت.
هی، حتی یه مجرم بار اول هم هنوز آزاد نمی‌شد،
حتی با رفتار خوب.
رو صورتش شاشیدم.
انقدر گریه کردم که مژه‌هام دارن می‌ریزن.
لازمشون نداری.
تو محشری.
‏- همین الان. ‏- یعنی چی؟
حالا که ادا درنمی‌آری.
خودخواهی‌هاش رو دیده بودم.
بابا، اون یه نارسیست تمام‌عیاره.
باید بیشتر حمایتش می‌کردم.
دوستش داشتم.
چرا؟ چیش رو دوست داشتی؟
فقط اون بود که می‌گفت چقدر زیبام،
هر صبح و هر شب.
و هر روز برام رز می‌آورد.
تا وقتی اومد پیشت زندگی کرد.
حتی خونه‌ی خودشم نداشت.
سعی کردیم بهت بگیم،
یادته؟
آره، بهت فحش می‌داد.
بهت حمله کرد.
زیر بال تو زندگی می‌کرد و کم مونده بود از ما جدات کنه.
فکر کردم می‌تونم...
چقدر احمقم.
ازش خلاص شدی.
فاق شلوارهاش رو بریدی
قبل از اینکه بندازیش بیرون؟
بدون کی‌تی نمی‌تونستم.
صبر کنین... اصلاً کی داره این ون رو می‌رونه؟
— ماي موويیز —
راهنمایی... ممنون!
وایسا!
چطور نفهمیدیم؟
چی؟
خب، هرچی، که یکی سر پمپ بنزین پشت فرمون پریده
و راه افتاده وقتی ما داشتیم
مینی رو درمان می‌کردیم.
‏- جلسه‌ی درمان؟ ‏- جدی.
یه دیوونه اینجا ول می‌چرخه
و شما دارین سر راهنمایی می‌خندین.
اینجا مندلیه!
نمی‌شه کورکورانه بریم تو.
واقعاً مریضیه.
همین‌جا منتظر می‌مونیم جواب بده.
می‌رم دستشویی.
تو ماشین بشاش!
بعدشم باک رو خالی کنیم؟
هرچی ممکنه اون بیرون باشه!
ما تو مندلی‌ایم،
جای نگرانی نیست.
همین‌جا منتظرت می‌مونیم.
می‌تونی بیای باهام، تکونش بدی.
و یادت باشه خیلی تند بدوی
وقتی هیولا اومد.
درمانگرم گفت برم دل طبیعت.
حیوون‌ها رو تماشا کنم.
براشون مهم نیست بقیه چی فکر می‌کنن.
بومادران.
برای آرام کردن اضطراب.
کمی گزنه
برای تقویت جسم.
جدی؟
آموزه‌های کی‌تی.
چرا هیچ خبری ازش نشده؟
باید از برگ چای بپرسیم.
یه فنجون بردار.
مایع رو بچرخون
سه بار در جهت عقربه‌های ساعت.
بعد برش گردون.
خب، چی می‌بینی؟
نه، تو چی می‌بینی؟
یه‌کم چشماتو تنگ کن.
تا دیدت تار بشه.
و امتحان کن.
فکر کنم سینه می‌بینم؟
باشه.
سینه برات نماد چیه؟
سینه‌های تو.
هنوز یادمه چه شکلی‌ان.
باید کلی بهم بدی بخورم
‏- از اون قارچ کرمی... ‏- قارچ کرمی؟
فقط چند نفر اینو می‌دونن،
ولی قارچ کرمی واقعاً می‌زنه به سرت.
جدی؟
آره، ولی...
بگو.
چرا باید سرت رو خراب کنی؟
نکن...
کی‌تی به‌قدر کافی نصیحتم کرده...
بگو.
گفتم دیگه.
نمره‌های عالی.
بازیکن حرفه‌ای فلوربال.
کنکور حقوق رو ترکوندم.
برام سخته بدون این چیزها به جایی برسم...
پدر و مادرم از بازنده‌ها بدشون میاد.
عشق واقعی آینده‌ات فکر می‌کنه
باید شجاع باشی و اون حیوون وحشی رو بیدار کنی
که بهش یاد دادن فقط نمایش بده و
با خوراکی ساکتش کردن.
وقتی استرس دارم همه‌چی رو خراب می‌کنم.
اون‌وقت چیکار کنم؟
اون‌وقت می‌ری تو جنگل.
تا لخت برقصی
با عشق واقعی آینده‌ات.
هرکی که باشه.
می‌بینمت.
‏- کمک! کمک! ‏- لولو بیا اینجا!
هاری!
چه مرگته؟!
هاری!
کاله! آمبولانس خبر کن!
کجا؟ بگم بیاد کجا؟
همین حالا زنگ بزن!
هاری! بلند شو!
پخ!
خیلی بامزه بود.
فقط می‌خواستم ببینم
دوستام چقدر سریع به کمکم میان.
احمق.
کیفمو اونجا جا گذاشتم!
پرسیدم کی داره اون ون رو می‌رونه؟
کی‌تی!
مینی!
می‌رم کی‌تی رو بیارم!
نذارین تنها بره!
‏«من ساحره‌ی واقعی می‌شم.»
‏«مامان هم بود.»
‏«هر کاری می‌کردم.»
‏«هر کاری می‌کنم.»
‏«هنوزم می‌کنم.»
هی، این موقعیت دیگه به‌روز نمی‌شه.
پس همین‌جا بمونیم؟
موقعیتمون رو تو گروه فرستادم.
لولو، کارت‌هات همراهته؟
چرا؟
برای یه‌کم سرگرمی.
ما اینجا نبودیم و کی‌تی گم نشده بود،
اگه تو برای یه خنده از اون کارت‌ها سوءاستفاده نکرده بودی.
می‌تونی ازشون بپرسی
پشت اون درخت قاتلی هست یا...
بس کن.
‏...باید مواظب خرس‌ها باشیم؟
بس کن، همه‌چی رو شوخی می‌کنی
وقتی چیزی اذیتت می‌کنه. چرا؟
چرا، می‌کنی.
چرا؟
درمانگرم بهم گفت
سخته نقشی رو که از بچگی گرفتی رها کنی.
هنوزم.
گاهی باید گریه کنی.
ما اهلش نیستیم.
اون کریسمس می‌ترسیدم درخت کریسمس رو اره کنم.
ولی بازم اره کردم.
این جور چیزها برای پدرم مهم بود.
احتمالاً سر میز کریسمس دیگه یادش نبود.
و بابت پهن کردن رومیزی هم تعریفم رو نکرد.
و جرئت نکردم بگم خوراک جگر سرد شده.
بعد بابانوئل اومد.
پرسید می‌خوام براش آواز بخونم یا چیزی.
و من براش جوک گفتم.
می‌خوای برای بابانوئل بخونی؟
می‌خوای یه جوک بشنوی؟
دو تا پیرزن می‌خواستن مربا بپزن
ولی یکیشون تو شیشه گیر کرد.
بابا زد زیر خنده.
و گفت، تو پسر بامزه‌ای هستی.
تو پسر بامزه‌ای هستی.
هر کاری پدرم می‌خواست کردم،
ولی هیچ‌وقت قبولم نکرد.
جز وقتی می‌خندوندمش.
کریسمس گرم‌ترین وقت سال برام بود.
چه وحشتناک...
متأسفم.
دارم روی خودم کار می‌کنم.
گشنمه.
چشماتو ببند.
می‌بینیش؟
یه سفره‌ی بزرگ جلومونه.
توش چیه؟
هرچی.
مرغ.
جوجه.
استیک.
مرغ.
جوجه.
استیک.
جوجه. استیک! مرغ!
جوجه!
استیک! مرغ!
مرغ، جوجه، استیک...
شیطان آن را می‌برد که ایستاده بمیرد.
ترس از پشت گازت می‌گیرد.
نام ساحره این را می‌طلبد،
فدا کردن نیروی خویش.
به پیرزن رو به خاموشی یاری رسان
تا از تابوت دورش کنی.
می‌توانی دوستانت را برهانی،
با نیرو بخشیدن به آن که می‌میرد...
نقطه‌عطفی در راه است، در مسیر تغییر و رشد...
نقطه‌عطفی در راه است، در مسیر تغییر و رشد.
‏«باید مواظب باشی چی آرزو می‌کنی، لولو.»
‏«وقت انتخاب تموم شد.»
‏«شما خانواده‌ی منین.»
‏«اَمی هم هست.»
‏«مرد ایده‌آل من یه آلفای واقعیه.»
‏«کسی که برای زنش
شکاری بیاره که با دست خالی گرفته.»
‏«خودش مثل یه حیوون.»
نیرومندترینش واکیِ فرج است.
شور فرج سرسخت است.
اَمی!
‏«قول دادم این بازی رو تا آخرش با تو بازی کنم.»
‏«هنوزم می‌خوایش؟»
FilmYar